Debaty sejmoweXVI Kadencja

Interpelacja w sprawie zobowiązań rządu wobec pielęgniarek i położnych

   Szanowny Panie Premierze! Pielęgniarki i położne jako najliczniejsza grupa wśród zawodów medycznych z przekształceniami w służbie zdrowia wiązały wielkie nadzieje. Widziały w tej reformie szansę zarówno dla siebie: wyższy status zawodowy, społeczny i materialny, ale i dla pacjentów, którzy mieli w wyniku przekształceń systemowych mieć łatwiejszy dostęp do usług medycznych i wyższej jakości opieki, w tym opieki pielęgniarskiej. Spodziewały się, że początki będą trudne, ale to, co obserwują, ujawnia, że są duże luki w przygotowaniu niezbędnych mechanizmów, struktur, a także środków przeznaczonych na reformę służby zdrowia. Zagraża to nie tylko pielęgniarkom i położnym, ale również bezpieczeństwu pacjentów.    W związku z brakiem jakichkolwiek perspektyw poprawy obecnej sytuacji Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych zdecydował się podjąć protest, który trwa od 20 maja br. W tym dniu przedstawicielki ZZPiP zostały zaproszone na spotkanie z ministrem pracy i polityki socjalnej dotyczące realizacji postulatów uzgodnionych ze stroną rządową w dniu 28 stycznia 1999 r. Z prowadzonej rozmowy wynikało, że rząd nie zamierza realizować podpisanych wcześniej zobowiązań. Dlatego też pielęgniarki i położne uczestniczące w rozmowach zdecydowały się na drastyczną formę protestu, jaką jest głodówka i okupacja budynku ministerstwa. Pielęgniarki i położne nie negują założeń reformy w ochronie zdrowia, lecz sposób jej wprowadzania przez instytucje rządowe uważają za niekompetentny i dyletancki.    W związku z powyższym w imieniu zainteresowanych pytam się, czy rząd uwzględni wnioski o:    1) podniesienie składki na ubezpieczenie zdrowotne z 7,5% do 10,5%,    2) zwiększenie środków finansowych na służbę zdrowia,    3) wprowadzenie minimalnych norm zatrudniania poprzez wydanie rozporządzenia do ustawy o zakładach opieki zdrowotnej,    4) przekazanie środków finansowych z budżetu państwa na wypłacone ˝trzynastki˝,    5) przyznanie znaczących podwyżek płac dla pielęgniarek i położnych, których obecne płace utrzymują się na granicy zasiłku dla bezrobotnych,    6) stworzenie rządowego programu osłon dla zwalnianych pracowników zabezpieczających dalszą egzystencję?    Poseł Izabella Sierakowska    Lublin, dnia 9 czerwca 1999 r.